MP37 "Pozytywka"
Porady psychologiczno- pedagogiczne dla rodziców

Drodzy Rodzice!

Teraz jesteście ze swoimi ukochanymi pociechami w domu.
Spędzacie ze sobą czas, wspólnie bawicie się, przygotowujecie posiłki, robicie drobne porządki. Może razem gracie w gry planszowe, czytacie dzieciom książki, rysujecie, może oglądacie filmy?

A może czujecie, że nie macie już pomysłów jak zapełnić czas dzieciakom, jak odpowiadać na pytania, które Wam zadają, jak panować nad emocjami, aby zachować szacunek dla siebie nawzajem.
Aktualna sytuacja związana z epidemią koronawirusa zmieniła codzienny rytm zajęć i obowiązków zawodowych, sposób spędzania czasu wolnego i najbliższe plany dla każdego z nas. Większość osób dorosłych przeżywa niepewność, niepokój i lęk o zdrowie swoich najbliższych.

Dzieci są szczęśliwe, że przebywają z rodzicami, że nie muszą wcześnie rano wstawać, ale zapewne tęsknią za swoimi kolegami i koleżankami z przedszkola, chciałyby wyjść na dwór, pobawić się na placu zabaw, odwiedzić dziadków. Teraz mają więcej zakazów i nakazów, mogą buntować się i złościć. Ponieważ są uważnymi obserwatorami swoich rodziców i słyszą ich rozmowy też odczuwają niepokój.

Oto kilka rad, które mogą być pomocne w relacjach z naszymi dziećmi w aktualnej sytuacji :

• odpowiadajmy jasno i rzeczowo na pytania dzieci, bez wzbudzania u nich niepewności
i strachu (pomocna może być terapeutyczna książeczka autor: Manuela Molina Cruz).

• uszanujmy uczucia dziecka, bez zaprzeczania, bagatelizowania i przesadnych reakcji (krzyk, niezadowolenie), lecz z empatią określmy: ,,wydaje mi się, że jesteś zdenerwowany, jak usłyszałeś w wiadomościach o koronawirusie”, ,,niezadowolony (-a), że nie możemy wyjść na dwór”,

• potwierdźmy, że dziecko może tak czuć się, że to jest normalne w tej sytuacji,

• okazujmy bliskość (przytulajmy dzieci),

• zapewnijmy dziecko, że rodzice się o niego troszczą i jest z nimi bezpieczne oraz, że są dorośli naukowcy, którzy pracują nad lekarstwem na tego wirusa,

• krótka edukacja na temat zasad higieny (jak myć ręce, ile czasu myjemy, może przy myciu liczyć albo śpiewać swoją ulubioną piosenkę),

• dbajmy o to, aby dziecko nie słuchało wielokrotnie w ciągu dnia napływających informacji
z kraju i ze świata,

• poprzez telefon czy skype zapewnijmy możliwość kontaktu z dziadkami czy innymi ważnymi dla dziecka osobami,

• starajmy się mimo wszystko organizować zajęcia dzieciom i w nich uczestniczyć,

• w przedszkolu poszczególne elementy dnia mają swoją stałą kolejność - w miarę możliwości, zadbajmy o to, aby nasz dzień spędzany w domu miał określony rytm (posiłki, zabawa, obowiązki, czas na sen), co również zapewni dzieciom poczucie bezpieczeństwa, a dorosłym da możliwość wygospodarowania czasu przeznaczonego dla siebie.



Pozdrawiamy – psycholodzy i pedagodzy z MP-37

Małgorzata Malorny
Iwona Janicka
Elżbieta Skubij
Porady na trudne czasy

Dorota Jurek- Krupowies- psycholog przedszkolny

Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie?

Bądźmy gotowi do rozmowy – przygotujmy sobie zestaw 3-4 rzetelnych faktów, którymi możemy się podzielić z naszym dzieckiem. Bądźmy w tych rozmowach spokojni, opanowani i rzeczowi.. Czasem możemy ostudzić różne niepokoje, jednak na niektóre pytania nie znamy przecież odpowiedzi. Mówmy szczerze „nie wiem”. Nikt z nas nie wie, ile będzie trwała ta sytuacja. I o swojej niewiedzy warto szczerze mówić. Choć część rodziców się tego obawia, ta szczerość buduje zaufanie.

Rozmawiajmy o tym, jak radzić sobie z lękiem – opowiedzmy dzieciom, co my robimy, żeby trudne myśli niepodzielnie nie zapanowały w naszej głowie (czytanie książek, oglądanie komedii, gry). Pytajmy, co im pomaga? Dzieci są w tym bardzo kreatywne i mogą nas zaskoczyć swoimi pomysłami, z których i my możemy korzystać. Sprawdzimy też, czego potrzebują w tej sytuacji. Zastanówmy się, co możemy wspólnie zrobić, aby zachować dobry nastrój. Szczerze rozmawiajmy o tym, że i my dorośli przeżywamy trudne emocje, ale znamy sposoby, aby sobie z nimi radzić!). Jeśli to jest możliwe, dajmy dziecku czas na płacz, złość i inne trudne emocje.

Wskazujmy na czasowość pewnych ograniczeń czy rozwiązań – szczególnie dla nastolatków, obecna sytuacja może być bardzo trudna. Mogą mieć poczucie zamachu na ich podstawowe prawa i ograniczanie wolności. Rozmawiajmy z nimi o tym. Pokazujmy terminowość tych rozwiązań i to, czemu one mają służyć.
Zadbajmy o potrzeby dzieci – nasi podopieczni, podobnie jak dorośli, potrzebują rozmowy z bliskimi koleżankami czy kolegami. Zadbajmy o to. Pamiętajmy o nowych technologiach – to dobry moment, żeby z nich korzystać.

Uczmy się razem zdrowych nawyków, bądźmy wzorem do naśladowania. Pokażmy, jak myć ręce, jak zasłaniać usta, jak dbać o wypoczynek, odpowiedni sen i dobry nastrój. Rozmawiajmy o tym, co trudne, o zagrożeniach i co z nimi robić.

Zadbajmy o innych – a może w tej trudnej sytuacji spróbujemy zająć się czymś użytecznym? Może razem z dzieckiem wesprzemy słabszych, którzy potrzebują naszej pomocy?

Czego powinni unikać rodzice?

-Słuchania własnych lęków. To nie są najlepsi doradcy. Pewnie nie da się tego zupełnie uniknąć, ale przynajmniej nie podejmujmy ważnych decyzji pod wpływem silnych emocji. One na ogół utrudniają nam dostęp do racjonalnego działania. We „mgle emocjonalnej” trudno bezpiecznie „wylądować”.

-Utożsamiania własnych emocji z emocjami syna czy córki. Dzieci są odrębnymi istotami! Mogą się wprawdzie zachowywać dokładnie jak my, ale powód tego zachowania czy emocja, która za tym stoi, może być już zupełnie inna! Bądźmy więc wrażliwi na ich odrębność i nie zakładajmy z góry tej emocjonalnej syntonii.

-Zmuszania dziecka do opowiadania o tym, co czuje w tej trudnej sytuacji. To wprawdzie ważna dla nas wiedza, ale nie zawsze i nie dla każdego dostępna. Jeśli dziecko stawia opór – nie zmuszajmy! Przypominajmy, że jesteśmy, na tę rozmowę gotowi, ale czekamy na jego sygnał. Możemy też dopytać, czy jest coś, co ułatwiłoby taką rozmowę.

-Sugerowania, co dziecko powinno czuć w podobnej sytuacji.
Składania obietnic, których nie możemy dotrzymać.

Bądźmy odpowiedzialni – ta sytuacja może być świetną lekcją empatii, wrażliwości i właśnie odpowiedzialności za wspólnotę: rodzinną, klasową czy sąsiedzką. Nasze zachowania przekładają się bezpośrednio na rozprzestrzenianie wirusa, a więc na życie i zdrowie innych ludzi.

Nie oszukujmy – starajmy się być spokojni, nie panikujmy. Kiedy rozmawiamy o rzeczach trudnych, ulegamy emocjom, a przyłapuje nas na tym młody człowiek i zadaje pytanie, co się stało? Nie ucinajmy rozmów i nie twórzmy tajemnic, bo to jest pożywką do karmienia lęków. Ochłońmy i nawet jeśli nie od razu, to wyjaśnijmy dziecku, co się stało, czego było świadkiem.

Obserwujmy – siebie i nasze dzieci. Nie tylko pod kątem infekcji, ale i tego, jak emocjonalnie radzimy sobie z zastaną rzeczywistością.

Jakie jest nasze dziecko? Jak reaguje na tę sytuację, jak reaguje na nas? Czy dopytuje? Czy unika rozmów? Czy sądzi, że musi nas chronić i robi dobrą minę do złej gry? Czy może (przynajmniej na razie) wygląda na to, że sytuacja go nie przeciążą? A jak my się zachowujemy? Czy epidemia, zagrożenie jest stale obecne w naszych rozmowach? Czy nieustannie sprawdzam wiadomości? Czy może unikamy tematu i nie chcemy o tym rozmawiać? Jak nasza postawa działa na syna czy córkę.

POMOC psychologiczno-pedagogiczna
W związku z zaistniałą sytuacją, gdyby pojawiły się jakiekolwiek problemy, niepokoje, sytuacje trudne, czy pytania, to zachęcamy Rodziców do kontaktu z przedszkolnym psychologiem:
p.Dorota: dorotakrupowies@interia.pl
p.Ela: ela-sku@o2.pl
Dyżur psychologa i pedagoga

PLANOWANE DYŻURY (bezpłatne, indywidualne kosultacje dla Rodziców):

• 30.01.2020r. psycholog Dorota Jurek-Krupowies godz. 15:00-16:00

• 05.02.2020r. pedagog Iwona Janicka godz. 15:00-16:00

• 13.02.2020r. pedagog Małgorzata Malorny godz. 15:00-16:00

• 19.02.2020r. psycholog Elżbieta Skubij godz. 15:00-16:00

POMOC PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA
Planowane dyżury (indywidualne kosultacje dla chętnych rodziców) odbędą się:

• 21.11.2019 pedagog Małgorzata Malorny godz. 15:00-16:00
• 27.11.2019 pedagog Iwona Janicka godz. 15:00-16:00
• 05.12.2019 psycholog Elżbieta Skubij godz. 15:00-16:00
• 12.12.2019 psycholog Dorota Jurek-Krupowies godz. 15:00-16:00


Konsultacje odbywają się w Pracowni Językowej na I piętrze.
Rodziców zainteresowanych udziałem prosimy o wpisywanie się na listy umieszczone przy salach dzieci.

Plan dyżurów- XI i XII psycholog, pedagog
PLAN DYŻURÓW tutaj
Godziny pracy logopedy, pedagoga i psychologa 2019/2020
TYGODNIOWY PLAN PRACY logopedy, pedagoga, psychologa tutaj
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna
Nauczyciel – pedagog mgr Iwona Janicka prowadzi obserwacje i zajęcia wg planu:
w czwartek w godz. 8.00 – 13.00. Zajęcia są bezpłatne.

· Kwalifikacja wybranych dzieci na zajęcia korekcyjno – kompensacyjne w oparciu o współpracę z nauczycielkami grup.
· Diagnoza wstępna wybranych dzieci.
· Zajęcia korekcyjno – kompensacyjna z wybranymi dziećmi.
· Wspomaganie rodziców w procesie wychowawczym.
· Wspomaganie nauczycielek w procesie dydaktyczno – wychowawczym.
· Współpraca z logopedą oraz z psychologiem.

W naszym przedszkolu pracuje psycholog mgr Elżbieta Skubij. Godziny pracy specjalisty to: poniedziałek 8.00 - 10.30, piątek 13.00 - 15.30

Zadania:
• udzielanie porad rodzicom w zależności od zgłaszanych problemów,
• współpraca z nauczycielkami grup w rozpoznawaniu potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci oraz w rozwiązywaniu sytuacji problemowych,
• prowadzenie zajęć terapeutycznych z dziećmi (indywidualnych i grupowych) ukierunkowanych na stymulowanie rozwoju poznawczego oraz wspieranie rozwoju emocjonalnego i społecznego,
• obserwacja dzieci zgłaszanych przez nauczycielki i przez rodziców, dokonywanie wstępnej diagnozy rozwoju psychospołecznego.


WAŻNE DLA RODZICÓW DZIECI SZEŚCIOLETNICH:
Twoje dziecko ma sześć lat, niebawem rozpocznie nowy ważny okres w swoim życiu — rozpocznie naukę w szkole czy jest gotowe na przyjęcie stawianych przed nim zadań ?
- Codziennie poświeć swojemu dziecku cząstkę swojego wolnego czasu na:
• rozmowę,
• przeczytanie ciekawej książki,
• wspólną zabawę dowolną lub dydaktyczną (rozwiązywanie zagadek, układanie układanek, puzzli, gry planszowe utrwalanie poznanych liter i cyfr itp.), pomysły w
organizowaniu ciekawych i rozwijających zabaw można czerpać z czasopism i książeczek przeznaczonych dla dzieci sześcioletnich,
• zachęcanie do malowania farbami,kolorowania kredkami, dowolnych, wymyślonych
przez dziecko prac lub podsuwanie mu pomysłów, które mogą dotyczyć jego zajęć lub przeżyć.
• zachęcanie do krótkich ćwiczeń graficznych w liniaturze, angażowanie go do pomocy, przy wykonywaniu prostych, odpowiadających jego możliwościom prac domowych, wspieraj samodzielność, nie wyręczaj dziecka,
• zawsze okazuj zainteresowanie wykonanymi przez dziecko pracami,
• dostrzegaj zalety, osiągnięcia i pozytywne formy jego zachowania, nagradzaj pochwałami,
• przygotuj w domu wydzielone, dobrze oświetlone miejsce ze stolikiem lub biurkiem i krzesłem, dostosowanym do wzrostu dziecka, gdzie mogłoby swobodnie wykonywać swoje prace,
• zadbaj, aby atmosfera towarzysząca dziecku podczas proponowanych mu zajęć zorganizowanych była pogodna i nie kojarzyła mu się z czymś przykrym.

Dziecko powinno czuć się ważne i naturalnie cieszyć się ze zdobywania nowych wiadomości i umiejętności.
Twoja wyrozumiała postawa, dająca poczucie bezpieczeństwa, przyzwalająca na popełnianie błędów i wskazująca jak może sobie radzić w trudnych sytuacjach pomoże mu w zdobyciu wiary w siebie i rozbudzeniu ciekawości poznawczej.
• obserwuj własne dziecko, rozmawiaj z wychowawcą o jego zachowaniu, postępach lub trudnościach, gdy pojawią się sygnały, które będą wzbudzać Twój niepokój zwróć się o poradę do specjalistów (tj. psycholog, pedagog, logopeda, lekarz pediatra, lekarz neurolog).

Opracowała Elżbieta Skubij