MP37 "Pozytywka"
Masażyki dziecięce
“Dotknij, przytul, ukołysz- czyli
o wartości masażyków dziecięcych w przedszkolu i w domu”
Monika D.
Wiek Przedszkolny jest to okres w życiu dziecka charakteryzujący się wzmożoną potrzebą ruchu, ekspansji, energii, ciekawości świata doznawanej przez dziecko w różnorodny sposób. Staramy się dostarczać ,w swojej codziennej pracy, okazji do zabaw, sytuacji, prowokujemy zdarzenia, które sprzyjałyby zaspokajaniu potrzeby ruchu, potrzeby “bycia zauważonym” , podziwianym.
Obok zabaw teatralnych, muzycznych, tanecznych, działalności plastycznej, a więc tych form, które rozwijają zdolności twórcze i wyobraźnię dziecięcą , w pracy z dziećmi wykorzystujemy masaż, a właściwie “masażyki”. Są to doskonałe formy służące zaspokajaniu jednych z najważniejszych potrzeb dziecka – akceptacji, bycia kochanym, zauważonym, potrzeby bycia blisko drugiej osoby (dziecka lub dorosłego).

Pełna energii, emocji i chęci doznań osobowość dziecka sprawia, iż jego organizm “domaga się” odpoczynku, relaksu, wyciszenia negatywnych emocji. Taką możliwość znajdujemy w codziennych, poobiednich “masażykach”, jakie wykonują dzieci sobie nawzajem pod kierunkiem dorosłej osoby.

Dotyk, delikatne uciskanie, pieszczotliwe szczypanie i łaskotanie w połączeniu z łagodną muzyką relaksacyjną (głównie klasyczną) i słowem rymowanego wierszyka sprawiają, iż dziecko odpręża się, wycisza, chętnie korzysta z tej formy odpoczynku.
Traktowanie systematycznie formy masażu, jako rytuału poobiedniego odpoczynku, sprawia, że dzieci chętnie bawią się i żywo uczestniczą we wszelkich formach zajęć wymagających od nich dotykania, trzymania za rękę, wzajemnego zaufania do partnera w czasie np. zabaw tanecznych i ruchowych.
Poniżej przedstawiamy propozycje zabaw i ćwiczeń relaksacyjnych i odprężających, a także wybrane teksty masażyków ulubionych przez dzieci. Zachęcamy do zabaw z najmłodszymi i przeżywania wspólnie z nimi radości z odkrywania radości i zadowolenia z odpoczynku i relaksu.


Propozycje masażyków dla dzieci:

“ ODKURZACZ”

Szuru- szu, szuru- szu
pan odkurzacz poszedł w ruch \ przesuwamy dłoń swobodnym ruchem po ciele dziecka\
Jeździ w koło po podłodze,
warczy przy tym bardzo srodze.

Szuru- szu, szuru- szu
wjeżdża wszędzie w zakamarki\ wsuwamy dłoń pod pachę, za kołnierz, we włosy itp.
czyści też najmniejsze szparki.

Wszystkie brudy migiem wciąga \ naśladujemy palcami . lekko szczypiąc,zbieranie okruszków
i dokładnie pokój sprząta.

Kiedy skończy – zobaczycie-\głaszczemy po ciele, głowie
cały pokój zacznie lśnić, \ przytulamy swoją głowę do głowy dziecka
a odkurzacz w ciemnym kącie i głaszczemy je po głowie\
o sprzątaniu będzie lśnić.


“PRAWA- LEWA” \ masaż nóg i stóp dziecka wg tekstu\

Posmaruję prawą nogę, żeby poszła w długą drogę.
Nakremuję lewą nogę, bo na jednej iść nie mogę.
Twoją małą prawą nóżkę wnet położę na poduszkę,
a dla twojej lewej nóżki mam masażyk na paluszki.
Pomasuję ci paluszki u twej małej lewej nóżki.
Prawa nóżka też je ma, kto je pomasuje? Ja!

“ List do Cioci Halinki”
(dziecko siedzi do nas tyłem)

“ Do Cioci Halinki! \piszemy palcem po plecach dziecka,
posyłam Ci malinki. kończymy dużym wykrzyknikiem\
Malinki kłują, \lekko kłujemy palcami\
drapią, \drapiemy\
spadają, \przesuwamy dłonie z góry na dół\
i się rozgniatają. \naciskamy dłońmi\
Pakujemy malinki do pudełka, \krzyżujemy ręce i nogi dziecka\
naklejamy taśmę, \przesuwamy kilka razy po plecach\
znaczek, \dotykamy czoła płasko ułożoną dłonią\
przybijamy pieczątkę \lekko stukamy pięścią w czubek głowy\
wysyłamy. \popychamy dziecko na bok, aż się
przewróci, troskliwie je asekurując\

4. “Sześć parasoli”

Kiedy deszcz na dworze pada,
to w szatni stoi kolorowych parasoli gromada.
Ten pierwszy w esy- floresy-
to parasol Teresy.
Drugi - czerwony w kółka-
to parasol Jurka.
Trzeci – beżowy w kropki-
to parasol Dorotki.
Czwarty- żółty w kwiatki-
to parasol Beatki.
Piąty- w ciapki zielony-
to parasol Iwony.
Szósty- niebieski w kratkę-
wybrał sobie Małgorzatkę.
Z Małgorzatką chodzi wszędzie i czeka aż deszczyk będzie.

\Dziecko siedzi do nas tyłem, lub leży na brzuchu. Na początku lekko stukamy palcami w jego plecy, potem po kolei rysujemy opisywane elementy\

Literatura:
1. Marta Bogdanowicz “Rymowanki- przytulanki”, Wydawnictwo FOKUS
Gdańsk 2002r.
2. Rosemarie Portmann “ Gry i zabawy przeciwko agresji”, Wydawnictwo JEDNOŚĆ , Kielce 2003r.
3. Ina Kunz “ Odkrywanie ciszy”, Wydawnictwo JEDNOŚĆ, Kielce 2000r.